Kofeina pobudza ośrodkowy układ nerwowy, ośrodki ruchowe i ośrodki autonomiczne, głównie współczulne, zwiększa przepływ nerkowy, wzmacnia skurcze mięśniowe oraz silnie pobudza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Jest ona inhibitorem wewnątrzkomórkowej fosfodiesterazy oraz tym samym zatrzymuje odbudowę cAMP w przeciwieństwie do sympatykomimetyków, które pobudzają syntezę cAMP. Objawy zatrucia kofeiną mogą pojawić się na skutek nadużywania kawy i herbaty. Są to: bezsenność, niepokój ruchowy i psychiczny, bicie serca, przyśpieszenie tętna, szum w uszach, bóle i zawroty głowy, nudności oraz wymioty. W cięższych zatruciach dochodzi do znacznego pobudzenia psychoruchowego zamieniającego się w ostrą psychozę. Do tego dochodzi znaczne przyśpieszenie aktywności serca ze skurczami pierwotnie z podniesieniem się ciśnienia tętniczego krwi, następnie z jego obniżeniem. Po okresie silnego pobudzenia może wystąpić utrata przytomności z drgawkami kloniczno-tonicznymi. Oddech pierwotnie przyśpieszony i pogłębiony, przechodzi w płytki oraz niewydolny. Kofeina ze względu na silne i długie pobudzenie wydzielania kwasu solnego może być niebezpieczna dla ludzi z chorobą wrzodową, ponieważ może prowadzić nawet do przebicia wrzodu dwunastnicy. W przypadku zatrucia doustnego leczenie polega na płukaniu żołądka. W razie pobudzenia psychoruchowego podaje się 5 mg haloperidolu domięśniowo lub dożylnie bądź 50 mg chlorpromazyny (Fenactil) domięśniowo. Podczas drgawek stosuje się heksobarbital (Evipan) powoli dożylnie.
Więcej informacji: koronarografia serca; woda z cytryną na czczo; łupież pstry leczenie